| تبليغات | X |
سلام یه سلام به بزرگی تمام جاده هایی که زیر پا گذاشتم به شما دوست جونای گلم.اول از همه بگم که یه دوست گفته بود خیلی بد می نویسی!!!! من از همین جا ازش تشکر می کنم که از من انتقاد کرده اما انتقادش نا بجا بود چون اگه بالای وبلاگو می خوند می دید که نوشته دل نوشته های یه رهگذر.این یعنی که من هر چی تو دلم دارم می گم .یه چیزیه که از دلم میاد و بر صفحه نقش می بنده و از قدیم گفتند: آنچه از دل براید بر دل نشیند.اینم یه چیزی که ازدلم بر اومده امیدوارم به دلتون بشینه.نمیگم نظر بدین چون شما می دونیدکه باید نظر بدین!!! چه زیباست بخاطر تو زیستن و برای تو ماندن،به پای تو مردن و به عشق تو سوختن؛و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن و برای تو گریستن وبه عشق و دنیای تو نرسیدن؛ایکاش می دانستی که بدون تو ،مرگ گوارا ترین زندگیست؛بدون تو و بدور از دستهای مهربانت؛زندگی چه تلخ و ناشکیباست.ایکاش می دانستی مرز خواستن کجاست و ایکاش می دیدی قلبی را که فقط ، برای تو می تپد.حرفها را گاه نمی توان گفت؛من لحظه های با تو بودن را با اشکهایم تداعی می کنم،و عطر نفسهای تو را در بند بند وجودم می بلعم.
+ نوشته شده در جمعه هشتم دی 1385ساعت 21:56 توسط رهگذر |
هجده سال پیش وقتی بدنیا اومدم شب بود؛تنهایی و سکوت حکمفرما بود؛بویی از وفا به مشامم نرسید؛دلم گرفت،زبونم بند اومد.آخه شهر من شهر تنهایی بود.تصمیم گرفتم از اون شهر برم.امّا کجا؟
بسوی شهر پستی؟نه
بسوی شهر دیوانگی؟نه
بسوی شهر....
بسوی شهر عشق؟آره
مسیرمو بسوی شهر عشق پیش گرفتم.شهر یه بوی خاصی می داد. نمی دونم چه بویی!در کوچه های شهر شروع کردم به پرسه زدن. تمامی کوچه ها اسامی عشق داشت.عشق(1)عشق(2)عشق(3)و...
امّا حتی توی یکی از این کوچه ها بویی از عشق و وفا نبود.در هر خانه ای را می زدم بی وفایی در را باز می کرد!!!
حالا من شدم یه رهگذر،یه رهگذر که تمام عمرشو تو کوچه پس کوچه های این شهر تلف کرده.هر چه می گردم راه برگشتمو پیدا نمی کنم.امّا روزی که از شهر خودمون می رفتم،مادرم گفت:توی شهر عشق یه کوچه هست که اسمش وفاست. با تموم کوچه ها فرق می کنه. ولی من هنوز اون کوچه رو پیدا نکردم و تا آخر عمر دنبالش می گردم.
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
