| تبليغات | X |
شاید نفهمیده باشید که بعضی ها روزا می شینن تا ببینن ما چند روزه آپ نکردیم.نظر می ده میگه چرا ۱۲ روز آپ نکردی(وای ملت چقد بیکارن) دل من دیر زمانی است که می پندارد "دوستی نیز گلی است؛" مثل نیلوفر و ناز؛ ساقه ترد و ظریفی دارد. بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد جان این ساقه نازک را -دانسته- بیازارد.
اما چون می خوام بهش ضد حال نزنم یه شعر براش می ذارم می خوام ببینم می تونه تا دفعه بعد که من آپ می کنم روزا رو بشمره!(امیدوارم نتونه)
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم مهر 1385ساعت 14:0 توسط رهگذر |
هجده سال پیش وقتی بدنیا اومدم شب بود؛تنهایی و سکوت حکمفرما بود؛بویی از وفا به مشامم نرسید؛دلم گرفت،زبونم بند اومد.آخه شهر من شهر تنهایی بود.تصمیم گرفتم از اون شهر برم.امّا کجا؟
بسوی شهر پستی؟نه
بسوی شهر دیوانگی؟نه
بسوی شهر....
بسوی شهر عشق؟آره
مسیرمو بسوی شهر عشق پیش گرفتم.شهر یه بوی خاصی می داد. نمی دونم چه بویی!در کوچه های شهر شروع کردم به پرسه زدن. تمامی کوچه ها اسامی عشق داشت.عشق(1)عشق(2)عشق(3)و...
امّا حتی توی یکی از این کوچه ها بویی از عشق و وفا نبود.در هر خانه ای را می زدم بی وفایی در را باز می کرد!!!
حالا من شدم یه رهگذر،یه رهگذر که تمام عمرشو تو کوچه پس کوچه های این شهر تلف کرده.هر چه می گردم راه برگشتمو پیدا نمی کنم.امّا روزی که از شهر خودمون می رفتم،مادرم گفت:توی شهر عشق یه کوچه هست که اسمش وفاست. با تموم کوچه ها فرق می کنه. ولی من هنوز اون کوچه رو پیدا نکردم و تا آخر عمر دنبالش می گردم.
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
