قصه ی غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

مگر آیینه ز من بی خبر است

که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم

همدم سردی یخ ها شده ام

کاش چشمان مرا باز کنند

تا ببینم که چه تنها شده ام...

در بهاری که از این دشت گذشت

پس چرا سبزه ها زرد شدند

خیل خاکستری لک لک ها‌‌ در افق مسی رنگ غروب

تا کجا کوچیده است؟

کاش می فهمیدی

دوستی آش دهن سوزی نیست

عشق بازار متاع جنسی است

آرزو گور جوانمردان است

مرده بهرحال در جهان بیشتر است

خیلی حرفها هست که باید تو بفهمی

ولی بهتر آنست کمی گریه کنم...

با دیدگان فرو بسته،لب بر جام زندگی نهاده ایم

و اشک سوزان بر کناره ی زرین آن فرو می ریزیم

اما روزی می رسد که دست مرگ،

نقاب از دیدگان ما بر می دارد

و هر آنچه را که در زندگی،مورد علاقه ما بود

از ما می گیرد

فقط،آنوقت،می فهمیم که

جام زندگی از اول خالی بوده و ما

از روز نخست از این جام،

جز باده خالی ننوشیده ایم.

چه زیباست بخاطر تو زیستن و برای تو ماندن،به پای تو مردن و به عشق تو سوختن؛و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن و برای تو گریستن وبه عشق و دنیای تو نرسیدن؛ایکاش می دانستی که بدون تو ،مرگ گوارا ترین زندگیست؛بدون تو و بدور از دستهای مهربانت؛زندگی چه تلخ و ناشکیباست.ایکاش می دانستی مرز خواستن کجاست و ایکاش می دیدی قلبی را که فقط ، برای تو می تپد.حرفها را گاه نمی توان گفت؛من لحظه های با تو بودن را با اشکهایم تداعی می کنم،و عطر نفسهای تو را در بند بند وجودم می بلعم.

خوب تو این پست می خوام با توجه به نظراتتون از شخصیتتون آگاه بشماین پست می خوام به  کسایی که نسبت به زندگی نا امیدن بگم زندگی چیزی نیست جز اونی که شما ازش می خواهید.زندگی اون چیزی رو به شما می ده که شما می خواهید بهش برسید حالا خوش به حال کسایی که بینش بالایی تو زندگی دارن.شما شاید از زندگی بی وفایی دیدید مسلماً خود شما باعث شدین.بیایید از این به بعد خوب زندگی کنیم.انسان باید در واحد زمان خوش باشه نه اینکه بگه من باید فردا فلان باشم یا چرا دیروز این کارو کردم.اینها یه سری فکرای باطل هستن که فقط شما رو از ادامه زندگی باز می دارن.آینده همونی هست که شما می خوایید.شما وقتی با دست پر به سراغ آینده می رید اون جلوی شما سر تسلیم فرود میاره.پس از همین امروز دیدتونو نسبت به زندگی عوض کنید.قرار نیست که زندگی همش رنج و غصه باشه.

این جمله رو از من داشته باشید:

زندگی مثل یک بستنی است      

                                                      تا آب نشده از آن لذت ببرید.

باید این قصه به پایان برسانم امشب

قصه ی تلخ غروب

قصه ی گمشدنم دردل تاریکی ها

من به دنبال تو در فاصله ها گمشده ام.

کوله ام بر دوش

کفش رفتن بر پا

دل از آبادی خود خواهم کند.

تا رسیدن همه ی دشمن من

فاصله هاست.

می نویسم از راه

می شوم جاری در آن

تا به دستان تو آرام شوم.

آسمان در غم من می گرید

و نشان تو زخود می شوید

بی خبر از اینکه

ره من سوی تو است

ردپای تو به اشکش

از میان خواهد رفت.

تا سپیدی فقط این

ثانیه ها دوری ماست

کاش می دانستی

که تو با من بودی

در همه ظلمت شب

کاش می دانستی

که تو جریان داری

تا ابد در دل من

همه شب منتظرآمدنت می مانم

شاید آن روز دگر

شب از این کوچه رود

و صدای توهم آواز شود

با دل خسته ی من

کاش می دانستی..

کاش می دانستی....

عاشقم مثل مسافر عاشقم

عاشق رسیدن به انتها

عاشق روی غریبانه ی کوچ

از تو سپیده ی غریب جاده ها

من پر از وسوسه های رفتنم

رفتن و رسیدن و تازه شدن

من در این خیال که

                          با قلب کوچک پرنده،

                                             می توان دریا را دوست داشت

و با عطر گل پونه،

                       می توان

                                    زمین را گلاب داد،

من در این خیال پوچ  

                                     از تعفن گلهای سرخ

                                                           در پیله خواهم مرد

بیا برای حال زندگی کنیم و نیاز مردم را به فردا تکذیب کنیم.

مهتاب،بیا مهتاب را با هم تقسیم نماییم،شاید دیگر هرگز با هم نباشیم.

آه،آه،ای ماه ،ای دریا هنگامی که در کنار منی،این نوای موسیقی نیست که می شنوی،

دل منست که چون طبل های جنگل می تپد!

بیا لحظات را همچنان که می گذرند،در پشت سرهم گذاریم وآرزو کنیم،حقیقت داشته باشند

که مردم می گویند:«وقتی عاشق باشی هرگز فردا نمی آید.»

بیا فردا را فراموش کنیم زیرا هرگز فردا نمی آید.

زیرا هیچوقت نمی آید.

این درد کهنه، قصه ی امسال من که نیست

من بی دلم،دلی که بنام تو کرده ام

دل دل نکن، بزن زمین مال من که نیست

ای آسمان به هرچه قسم خوردنی قسم،

حال تو مه گرفته تر از حال من که نیست

من آن منم که خیره به سقفم نه آسمان

پرواز هست،زیر پر و بال من که نیست

آری خلاصه با تو بگویم که روی خوش

با من و امثال من که نیست.